دوست‌داشتن:

ساملک ، قصد دارم تو این وبلاگ کاری کنم که همیشه به خاطرش از کلاس ، آقا معلم با چهره‌ای عبوس مینداختمون بیرون ، یعنی‌ لودگیو مسخره بازیو ، خلاصه سرتو در نیارم جکو طنزو همین صحبتا ، آخه جوونای امروز نیاز به کمی‌ خنده دارن ، گرچه میدونم از اوضاع بیکاری گرفته تا سخنان گوهر بار آقای رئیس جمهور خودش میتونه یه تنه یه مجلسه ختمو از خنده روده بر کنه ، اما بندهٔ حقیر بی‌ سرو پا تقصیر می‌خوام یه حالی‌ به این دلای روده بر شده بدمو ، یه حالیم این وسط خودم ببرم … پس روده درازیو میزارم کنارو سرو ته این دیباچست ، مقدسمت چیه ؟ همونو میزارم کنارو میرم سر اصل مطلب – البته اصل اصلش میمونه واسه یه روز دیگه